Baby blues czy depresja poporodowa?

W dniach po spotkaniu z dzieckiem radość, wyczerpanie, niepokój i łzy mogą przyjść naraz. Niektóre z tych uczuć są bardzo częste i mijają same; inne wymagają wsparcia i leczenia. Gdy znasz różnicę, łatwiej w porę poprosić o pomoc, dla siebie i dla bliskich.

Baby blues

Około 2–3 dni po porodzie wiele mam odczuwa smutek, niepokój i napięcie. Płacz bez wyraźnego powodu, problemy ze snem, jedzeniem lub podejmowaniem decyzji oraz wątpliwości, czy poradzisz sobie z opieką nad dzieckiem, są w tym czasie częste. Baby blues zwykle mija bez leczenia w ciągu kilku dni do dwóch tygodni. W tym czasie może pomóc odpoczynek, przyjmowanie pomocy i dzielenie się swoimi uczuciami.

Czym różni się depresja poporodowa?

Depresja poporodowa jest silniejsza, trwa dłużej i utrudnia radzenie sobie z codziennymi obowiązkami. Może zacząć się w ciąży, wkrótce po porodzie albo w dowolnym momencie w pierwszym roku po porodzie. Jeśli niektóre z poniższych objawów trwają dłużej niż dwa tygodnie lub ciągle się nasilają, może to być depresja poporodowa:

• Obniżony nastrój i poczucie beznadziei przez większość czasu
• Brak radości z rzeczy, które wcześniej cię cieszyły
• Poczucie, że sobie nie radzisz albo że jesteś złą matką; poczucie winy i bezwartościowości
• Ciągłe zamartwianie się, lęk, pobudzenie lub drażliwość
• Niemożność zaśnięcia, nawet gdy masz okazję
• Trudności z koncentracją i podejmowaniem decyzji
• Trudności w nawiązaniu więzi z dzieckiem
• Myśli o skrzywdzeniu siebie lub dziecka

Wcześniejsza depresja, trudne wydarzenia życiowe, brak wystarczającego wsparcia albo dziecko urodzone przedwcześnie lub chore mogą zwiększać ryzyko, ale depresja poporodowa może dotknąć każdą mamę. To nie jest słabość ani twoja wina. Ojcowie i partnerzy również mogą mieć depresję po narodzinach dziecka.

Gdzie szukać pomocy?

Jeśli objawy trwają dłużej niż dwa tygodnie, nasilają się lub trudno ci sobie radzić, nie czekaj na wizytę kontrolną po porodzie: idź do lekarza rodzinnego, ginekologa położnika lub psychiatry. Depresję poporodową można leczyć: skuteczna jest psychoterapia, a w razie potrzeby leki. Istnieją leki, które można stosować podczas karmienia piersią; koniecznie powiedz lekarzowi, jeśli karmisz piersią.

Możesz też sama coś dla siebie zrobić:

• Rozmawiaj o swoich uczuciach z partnerem, kimś bliskim lub z pracownikiem ochrony zdrowia.
• Poproś o pomoc przy zakupach, pracach domowych i opiece nad dzieckiem, a gdy ktoś ją oferuje, przyjmij ją.
• Śpij i odpoczywaj, kiedy tylko możesz.
• Codziennie wychodź na spacer, nawet krótki.
• Nie sięgaj po alkohol ani inne substancje, żeby poradzić sobie z uczuciami.

“Proszenie o pomoc jest częścią bycia dobrą mamą; nie musisz dźwigać tego sama.”

Nagłe sytuacje

Jeśli masz myśli o skrzywdzeniu siebie lub dziecka, jeśli widzisz lub słyszysz rzeczy, których nie ma, albo jeśli nagle pojawi się silne splątanie, nadmierne pobudzenie lub bezsenność, od razu zadzwoń pod lokalny numer alarmowy lub jedź na najbliższy szpitalny oddział ratunkowy. Ten stan, nazywany psychozą poporodową, jest rzadki, ale stanowi nagły przypadek medyczny; zwykle zaczyna się nagle w ciągu pierwszych dwóch tygodni po porodzie. Osoba, która go doświadcza, może nie zdawać sobie sprawy, że jest chora, dlatego ważne jest, żeby twój partner i rodzina też znali te objawy.